01_รสวรรณคดี
กลุ่มสาระ:
01_ภาษาไทย และ ไฟล์ Audio
ระดับชั้น: มัธยมศึกษาปีที่ 4

รสของวรรณคดีไทยมีอยู่ทั้งหมด 4 รส ดังต่อไปนี้
 
1) เสาวรจนี หมายถึง บทประพันธ์ที่ชมความงาม อาจเป็นชมความงามของตัวละครทั้งชายและหญิง ชมความงามของบ้านเมือง ธรรมชาติ ฯลฯ เช่น
 
มืดสิ้นแสงเทียนประทีปส่อง             ก็ผ่องแสงจันทร์กระจ่างสว่างส่ง
บุปผชาติสาดเกสรขจรลง                          บุษบงเบิกแบ่งระบัดบาน
เรณูนวลหวนหอมมารวยริน                       พระพายพัดประทิ่นกลิ่นหวาน
เฉื่อยฉิวปลิวรสสุมามาลย์                          ประสานสอดกอดหลับระงับไป
(ขุนช้างขุนแผน)
 
2) นารีปราโมทย์ หมายถึง บทประพันธ์ที่แสดงถึงอารมณ์รัก เกี้ยวพาราสี ฯลฯ เช่น
 
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร              ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
แม้นเกิดในใต้หล้าสุธาธาร                        ขอพบพานพิศวาสทุกชาติไป
(พระอภัยมณี)
 
3) พิโรธวาทัง หมายถึง การแสดงอารมณ์ ฉุนเฉียว ประชดประชัน โกรธเคือง ฯลฯ เช่น
 
แม้นเจ้าคร้ามเคราะห์กาจ จงอย่ายาตรยุทธนา เอาพัสตราสตรี สวมอินทรีย์สร่างเคราะห์
(ลิลิตตะเลงพ่าย)
 
4) สัลลาปังคพิสัย หมายถึง การแสดงอารมณ์เศร้าโศกเสียใจ เช่น
 
เราสองคนจนใจไร้ที่อยู่                  เปลอู่ขัดขวางเพราะห่างบ้าน
หยูกยาสารพัดจะกันดาร                           ที่นอนหมอนมุ้งม่านก็ไม่มี
ยังส่วนลูกฟูกเมาะก็ขาดครบ                     พี่ปรารภลูกน้อยจะหมองศรี
จะกรำฝนทนแดดทั้งตาปี                          เรานี้อดอยากอยู่เท่าใด
ยังลูกอ่อนก็จะอ้อนแต่อาหาร                    น่ารำคาญคิดมาน้ำตาไหล
ทั้งผัวเมียแสนอนาถเพียงขาดใจ                 สุดอาลัยแล้วก็กอดกันโศกา
(ขุนช้างขุนแผน)



ที่มา: http://www.suphawut.com/poetry/thai/moods_literature.htm
เว็บลิงค์: http://www.acsp.ac.th/yui_web/poemtaste.htm
คลิปอาร์ต:
คลิปวิดีโอ: